Additional information
by T. Dhoop (Editor), M. Lodewijckx (Editor), B. Meijns (Editor)
Bij het horen van de term 'Vroege Middeleeuwen' denkt men al vlug aan een duistere, ruige en barbaarse tijd. Men ziet beelden van genadeloze ruiters die het machtige Romeinse Rijk onder de voet lopen en heidense praktijken die zegevieren over de christelijke normen en waarden. Barbaarse koningen lieten een nieuwe wind door West-Europa waaien en deden het tij voorgoed keren. De Vroege Middeleeuwen bleven als een zwart gat achter in het collectieve geheugen en werden liefst zo snel mogelijk verdrongen. Deze tijd werd en wordt niet voor niets de 'Middel'-eeuwen genoemd. Omdat het eigen is aan de mens om steeds op zoek te gaan naar zijn verleden is er reeds veel onderzoek gedaan naar deze donkere tijd. De huidige onderzoeksmethoden binnen het historisch en archeologisch onderzoek werpen een steeds helderder wordend licht op de (Vroege) Middeleeuwen en dwingen ons telkens opnieuw onze visie bij te schaven. Wanneer we een blik werpen op de artefacten die bij archeologisch onderzoek van een middeleeuwse site aan het licht komen, wordt duidelijk dat er in die tijd meer gebeurde dan bloedvergieten alleen. De Merovingers, het koningshuis waaraan het begin van de Vroege Middeleeuwen gekoppeld wordt, waren zeer bedreven in het vervaardigen van met edelsmeedkunst versierde voorwerpen, hanteerden gesofisticeerde wapens, produceerden mooie objecten van keramiek en van glas en hielden er wel degelijk een dodenritus op na die erop wijst dat men zorg droeg voor de overledenen. Door dergelijke nuances aan te brengen tracht deze publicatie deze tijd in een positiever licht te stellen.
