Additional information
by Jack Probyn (Author)
Elke engel verdient haar vleugels...
Wanneer stewardess Angelica Whitaker als vermist wordt opgegeven na een avondje stappen in een van de populairste nachtclubs van Southend, wordt de zaak voor het eerst in zijn carrière in de handen van DS Tomek Bowen gelegd.
Zodra het onderzoek begint, wordt de vinger gewezen naar de man met wie ze in de club danste, maar wanneer haar lichaam later wordt gevonden in een kerk, geposeerd als een engel, wijzen dezelfde vingers in de richting van een berekende, beheerste en sadistische moordenaar.
Naarmate het onderzoek vordert en Tomek dieper in het leven van het slachtoffer duikt, wordt het duidelijk dat er geen gebrek is aan verdachten en dat iedereen zijn geheimen heeft - sommigen meer dan anderen...
De Engel van de Dood is het onvergetelijke zesde boek in de DS Tomek Bowen Essex Moordmysteries-serie van Jack Probyn. Boordevol wendingen, doorspekt met romantiek en gekruid met een vleugje zwarte humor, zal deze razendsnelle Britse detective je tot het allerlaatste moment in spanning houden, tot de laatste schokkende wending wordt onthuld. Fans van JD Kirk, Jack Gatland en JM Dalgliesh kunnen dit boek niet wegleggen. Tik op de koopknop en begin vandaag nog met lezen!
DE OMGEVING
Southend-on-Sea, een kustplaats in Essex, verbergt een duistere kant achter de vrolijke façade van een badplaats. De langste pier ter wereld strekt zich als een knokige hand uit in het troebele water, waar de mist zich vastklampt aan eeuwenoude vergeten geheimen. Het omliggende gebied, met zijn rustige, kronkelende wegen door verlaten moerassen en vlakke landbouwgronden, kent een geschiedenis van verdwijningen en gefluisterde geruchten. Van de kiezelstranden tot de onverbiddelijke moeraslanden, moord en mysterie liggen diep verborgen in de identiteit van Zuid-Essex en komen en gaan zo vaak als het getij.
MAAK KENNIS MET DE RECHERCHEUR
Nu hij de veertig is gepasseerd, is rechercheur Tomek Bowen zich meer zorgen gaan maken over de kleine dingen. Zoals het voedsel dat hij eet, hoeveel biertjes hij kan drinken zonder een al te erge kater te krijgen, en welke baardverf hij moet gebruiken voor zijn steeds grijzer wordende baard. Allemaal belangrijke dingen. Maar als het op zijn werk aankomt, verandert alles. Hij is gedreven, vasthoudend en niet bang om te zeggen wat hij denkt. Hij is ook niet bang om anderen te laten weten wanneer ze ongelijk hebben. Hij is een man die het achterste van zijn tong niet laat zien en ziet zichzelf graag als een harde noot om te kraken. Maar dat weerhoudt de criminelen en schurken die hij op zijn pad tegenkomt er niet van om het te proberen.
